0 0 0 نمیدونم چی بگم که باورت شه جونمی

بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی
میدونم خوب می دونی تو تارو پودو ریشمی
تو که از دنیا گذشتی واسه یه خنده من
چرا من نگذرم از یه پوست و خون به اسم تن
تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم
ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمیدونم چی بگم که باورت شه جونمی
تویه این کابوس درد رویای مهربونمی
وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز
عشق تو تو لحظه هام حادثه سازو قصه ساز
به جونه خودت که بی تو از نفسم سیر میشم
نمیدونم چی مشه یه جوری گوشه گیر می شم
ممنونم که بچه بازیامو طاقت می کنی
هرچقدر بد میشم تونجابت می کنی
هرکجای دنیا باشم با منی و در منی
نگران حال و روزم بیشتر از خوده منی

(رضا صادقی)





