يادته تو اون روزاي كودكي نامه مي داديم به هم يواشكي

يادته خونه مي ساختيم روي آب بايه كاغذ و يه سقف كودكي

هميشه مي خنديديم از ته دل يادته گريه مي كرديم الكي

هيچكي نمي تونس مارو جدا كنه مارو از هم حالا با هر كلكي

آره بچه بوديم و مست خيال

اما عشقمون نبود دوروغكي

حالا هم ما ديگه ما بزرگ شديم

مي دونم بي دل شدي راست راسكي

هر كاري كردم كه تورو گم كنم از خاطره هام

به دره بسته خوردم و باز از تو گم شد لحظه هام

خاطره هاي بودنت چه جور فراموشش كنم

دلي كه تو اتيش زدي چه جوري خاموشش كنم

انگاري تو خون مني تو پوست و گوشت و تارو پود

اما توي نگاه من هيچ كدومش تو نشدن

اينارو گفتم كه فقط صداقتم رو بدوني

من نمي خوام كه مثل تو هرزي باشم توي دمم

من عاشق عشق مي مونم من عاشق عشق مي مونم

هر كي اومد پيش من يه ذره  جاتو  نگرفت
هيچ  ادايي  جاي  اون  ناز  و  اداتو  نگرفت
پيش هر نقاشي رفتم تور و  نقاشي  كنه
روي  هر  بومي زديم  رنگ  چشاتو  نگرفت

نگاهي كرد و من را دربه در كرد
يقين كردم عاشقم بعدش سفر كرد
شكستي  خورد و  امد  تا  بماند
ولي من  رفته  بودم  او  ضرر  كرد

آری هنوزم او را دوست دارم

خودم