مثل ایینه شکستم تو ندیدی

صدای شکستنم رو نشنیدی

یادته بهت میگفتم نمی مونی

دیدی آخرش به حرف من رسیدی

پیچکای باغچمون خشک شدو پژمرد

خاطراتت مارو توی قصه ها برد

دلی که حتی به حرفای تو خوش بود

دیدی آخرش چه جور تو دستای تو مرد

زوركي نخند عزيزم ميدونم اومدي بازي

 نميخوام اين آخرين بازي زندگيم ببازي

خودتو راحت كن و فكر كن كه جبران گذشته ست

از منم ميگذره اما به دلت چاله نسازي

اومدي بشكني بشكن از من ساده چي موند

  قبل تو هر كي بوده تموم تار و پود سوزونده

              تو هم از يكي ديگه سوختي ميخواي تلافي باشه           

بيا اين تو و دل و باقي احساسي كه مونده

دل ما اونقده پارست موندنش مرگ دوباره ست 

 آسمون سينه ما خيلي وقته بي ستاره ست

    هميني كه باقي مونده واسه دلخوشي تو بشكن   

تيكه تيكه هامو بردن آخرينش هم تو بكن

نميخوام بگذره عمري خسته شي واسه فريبم

جلوتو نميگيره هيچ كس آخه من اينجا غريبم

بزن و برو عزيزم مثل هر كس كه زد و برد

طفلي اين دل كه هميشه تو گناه ديگرون مرد

                      طبیعی به جا مانده ز آهنگ عشق

                      تو ای بهترین لحظه در فصل نور

                      شکستی دلم را به نیرنگ عشق

                          تو تصویر کردی دلم را به درد

                      همان درد جا مانده از جنگ عشق

                      تو ای خواهش خفته در سینه ام

                      نگر دیگر از این شباهنگ عشق

                           بگو از غم مانده در تاب دل

                      بگو با من از سینه ی تنگ عشق

                      بخوان با من از حس تبدار اشک

                    بگو با من از رنگ بی رنگ عشــــــق

نظر یادتون نره....

کجای غصه ای خاتون تو نیستی خونمون سرده

تو این روزایه تنهایی دلم با غصه سر کرده

نمیخوام اشکا بارون شه دلم از غصه بیزاره

نذار دستای این پاییز منو از ریشه برداره

تو رفتی بی تو اما سر نمیشه

دورم از تو . اما با تو . لحظه ها را زنده هستند
بازهم از تو . پرم از تو . واسه تو روياي خستم

خوبه ديروز . با تو هر روز . از تو با خدا ميخونم
توو خيالت . توي حالت . باز توي كما ميمونم


تا وقتي كنارمي ميدونم . تا وقتي بهارمي ميتونم
ديگه طاقت دوريت ندارم . ديگه نميتونم

ديگه نميتونم ديگه نميتونم

غربت لحظه ي خسته راه خندهامو بسته